متنی نوشته شده از یک نامه دریافتی از داخل ایران که از تفرقه و دو دستگی و البته پشیمانی روز افزون حکومت و از طرفی عصبانیت و ناراحتی در از دست دادن حمایت های مردمی همه نشان از فروپاشی نظام در آینده ای نزدیک خبر می دهد.
چندی پیش برای تعطیلات مراسم ارتحال به سمت یکی از شهرهای زیارتی با اتوبوس در حال حرکت بودم. همسفری های ما عمدتاً طلبه هایی بودن که هنوز ملبس نشده بودند. آدمهای باحال و منطقی ولی بسیار ولایی بودن این طلیه های جوان. یکی از آنها که در حوزه علمیه شیراز درس می خواند و بسیار انسان ساده ای بود خواست که مطالبی را برای دوستانش عنوان کند ولی از آنجا که من هم بین آنها نشسته بودم و البته در آن لحظه چشمانم را به قصد خواب بسته بودم، وی را حساس کرد و به دوستانش گفت این دوستمون خوابه که من یک سری مسائل را برای شما بگویم آخه تو حوزه گفته بودند اینها بیرون درز نکنه ولی شماها از خودید. آنها با نگاهی به من گفتند آره خوابیده بگو راحت باش.
گفت : “چندی پیش آقای طائب فرمانده بسیج برای سخنرانی به حوزه ما آمده بود. در این مراسم کسی اجازه ورود موبایل نداشت که نتوانند صحبت ها را ضبط کنند. در این مراسم طائب با اشاره به دوران اصلاحات و اینکه در این دوران، خاتمی فرهنگ اسلامی ما را نابود کرد، به دنبال فردی گشتیم که بتواند شور انقلابی و اسلامی را دوباره در مردم زنده سازد. گشتیم و گشتیم تا شخصی به نامه احمدی نژاد را در شهرداری تهران یافتیم. اون موقع کسی وی را نمی شناخت. ما دیدیم این شخص شبیه به رجایی است و ادبیاتش همان ادبیاتیست که ما می پسندیم. سال 83 بود که این را ما پیدا کردیم. چند تا پروژه بزرگ دادیم افتتاح کرد و یکی دوبار هم در مقابل خاتمی قرارش دادیم تا طرفدارای خاص خودش را پیدا کنه. تا بتونیم اینو به هر طریقی برنده کنیم در انتخابات و بکنیمش رجایی دیگر.
از طرفی مشایی که ید طولایی در نظام داره و اواخر دهه 60 به عضویت وزارت اطلاعات در میاد و از عناصر تاثیرگذار این نهاد میشه تا اواسط دهه 70. اون موقع ها با خانمی آشنا میشه و عاشق اون خانم میشه و قرار بر ازدواج میگذارند. اما برادر اون خانم از اعضای پادگان اشرف منافقین بوده و با ازدواج این 2 نفر عملاً مشایی قوانین را زیر پا میگذاره و همین باعث میشه از اطلاعات اخراجش کنن. با اخراج مشایی وی بسیار از این مساله ناراضی میشه و به هندوستان میره و آموزش مرتاضی و پیشگویی می بینه. بعد از یکی دوسال با کوله باری از مسائل سحر و پیشگویی به ایران میاد. و بعد از مدتی با آشنایی قبلی که با احمدی نژاد داشته به شهرداری راه پیدا می کنه و اونجا سمتی میگیره و مشغول میشه. بعدش هم که احمدی نژاد رئیس جمهور میشه. در این بین مشایی بیکار نمی نشینه و با احمدی نژاد حسابی رفیق می شه و چند چشمه از مسائل پیشگویی اش را به احمدی نژاد نشون می ده و انفاقا این پیشگویی ها درست از آب در میاد و می گه که این پیشگویی ها به خاطر نزدیکی اش با اولیا الهی است. و اینطور میشه که احمدی نژاد بیش از بیش مجذوب و مرید اسفندیار میشه و باعث میشه که این دو خانواده با هم وصلت هم بکنند. حتی یکبار در دوره ای که مشایی رئیس میراث فرهنگی بوده برای اینکه حقانیت خودش را به احمدی نژاد ثابت کنه، به احمدی نژاد میگه آیا می خوای 2 روز دیگه در هندوستان یاشم و با نخست وزیر هند صحبت کنم؟ مسئولان وزارت خارجه به احمدی نژاد و مشایی می گن که این امکان پذیر نیست چون حداقل باید 2 – 3 هفته قبل با هند هماهنگ بشه تازه اون هم فکر نمی کنم نخست وزیر هند (بالاترین مقام اجرایی هند) بیاد و با رئیس میراث فرهنگی ما جلسه بگذاره. اما مشایی می گه شما صحبت کنید اونها قطعه موافقت می کنند. از قضا صحبت می کنند با وزارت خارجه هند و اونها می پذیرن که مشایی با نخست وزیر هند صحبت کنه اون هم 2 روزه دیگه در دهلی! و این باعث تعجب خیلی ها میشه . این روند اونقدر ادامه پیدا میکنه که مشایی میشه شخص تاثیرگذار دولت و عملا احمدی نژاد به جای اینکه از رهبری تاسی کنه از مشایی می کنه و عملا مشایی با عنوان کردن اینکه قدرت پیشگویی خود را از اولیا الهی از جمله امام زمان دریافت می کنه، باعث میشه که به خاطر در دست گرفتن قدرت در ایران احمدی نژاد را در مقابل آقا (رهبری) قرار بده و حتی قصدشون ساقط کردن نظام و ولایت فقیه است. که این مساله باعث نارضایتی عمومی در بین حکومتی ها شده تا جایی طائب اعلام کرده که مدارکی پیدا کرده اند که نشون میده مشایی مامور سیا ! است و تا چندی دیگه بازداشت و حتی شاید اعدامش بکنند ولی دنبال موقعیت می گردند. چون احمدی نژاد پشت مشایی ایستاده دست و بال ما بسته است تا حدودی مگر آقا اقدامی بکنند”
در این موقع اتوبوس برای نماز مغرب نگه داشت و صحبتهای این آقایان نیمه کاره ماند و دیگه پیگیرش هم نشدند.
